G-H şemasının yarı-logaritmik grafiği: en iri boyut sınıfı düz bir doğru verirken daha ince sınıfların eğrilik kazandığını, ve sıralı çıkarım zincirini gösteren etkileşimli gösterim.

ln[Rᵢ(t)/Rᵢ(0)] — neden en iri sınıf düz çizgi veriyor

Yatay: öğütme süresi t [dk]. Dikey: ln[Rᵢ(t)/Rᵢ(0)] [boyutsuz]. Değerler gösterim amaçlıdır, kaynak verisi değil.

1,00×
i = 1 · en iri
H₁ = 0 — toplam boş
düz çizgi · eğim = −K₁
i = 2
H₂ > 0
üstten besleme var
i = 3
H₃ >> 0
iki sınıftan besleme
Kaydırıcıyı sıfıra çek: bütün eğriler doğrulaşır. Eğrilik, üst sınıflardan gelen malzemenin imzasıdır — bir kusur değil, ölçülebilir bilgi. En iri sınıfta üst sınıf olmadığı için eğrilik de yoktur ve K₁ hiçbir optimizasyon olmadan, düz bir regresyonla okunur.

Sıralı çıkarım zinciri

i = 1 eğim → K₁ i = 2 K₁ bilinir → K₂ i = 3 K₁,K₂ → K₃ … i = n
Her adım doğrusal. Çok boyutlu bir arama uzayı hiç kurulmuyor, dolayısıyla düz topografya sorunu da hiç ortaya çıkmıyor — kaçınılmış oluyor. H₁ = 0 zincire çıpa verir; çıpa olmasa sistem bağlaşık (coupled) hale gelir ve eşzamanlı çözüm zorunlu olur.

Aynı hastalık, iki tedavi felsefesi

G-H şeması WRIVS + eşlenik gradyan
Strateji Düz yüzeyden kaçın Düz yüzeyi örnekle
Nasıl Seriyi kes, parametreleri doğrusal izole et, sırayla çöz Geniş başlangıç ağı serp, hepsini koştur, en iyi RSS'i seç
Bedeli Yaklaşıklık — seri kesiliyor Hesap maliyeti — çok koşu
Hata birikimi Sıralı → üst sınıf hatası aşağı taşınır (çıkarım, kaynak alıntısı değil) Eşzamanlı → taşınma yok